قسمت دوم خطبه ( 13 ) نشانهء يكى از پرهيزكاران آنست كه تو مى بينى در امر دين توانا است ، و در نرمى و خوشخويى دور انديش ، و در ايمان با يقين ، و در ( طلب ) علم حريص ، و در بردبارى دانا ، و در توانگرى ميانه رو ( اسراف نكرده دارائى خود را بى جا صرف نمى كند ) و در بندگى و عبادت فروتن است ، و در فقر و نيازمندى آراسته جلوه مىكند ( تا كسى بر تنگدستى او آگاه نشود ، چنان كه در قرآن كريم س 2 ى 273 مى فرمايد : لِلْفُقَراءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللّهِ لا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْباً فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسِيماهُمْ لا يَسْئَلُونَ النّاسَ إِلْحافاً وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ يعنى درويشانى كه به عبادت و بندگى در راه خدا پرداخته‌اند و براى بازرگانى سير در زمين را توانا نيستند عفّت و بى نيازى دارند بطوريكه نادان مى پندارد كه آنان توانگرانند ايشان را به نشانهء چهره مى شناسى كه به اصرار از مردم چيزى درخواست نمى نمايند ، و آنچه از مال به آنها ببخشيد خدا به آن دانا است ) و در سختى شكيبا و حلال را جويا و در هدايت و رستگارى دلشاد و از طمع و آز دور هستند ، ( 14 ) با كارهاى